„Obok. Tom drugi” (2025):
to nie jest książka o muzyce…

– This is a private party. Please go away. This is a party for two. Will you girls go away and form your own party? You will have to get out. The party's over. Everybody go home.
„Some Like It Hot”
(1959).

a więcej info tam

„Bob Neveselý”
Marian Neveselý (f-book) życie w obcym i kretyńsko urządzonym kraju wykończy każdego wewnętrznego emigranta.
Józef Cukier znam to z ałtopsji. chyba zacznę czytać Słowackiego i Norwida
Marian Neveselý nie każdy może zostać Conradem

Jak kupić? Instrukcja tam…

ŻOŁNIERZE I PALOTYNI
Niech żyje ojciec Ubu, nasz wielki fynansista! Ting, ting, ting; ting, ting, ting; ting, ting, tating!
UBU
O, dzielni ludzie, ubóstwiam ich!

Alfred Jarry „Ubu Król czyli Polacy”
tłum. Tadeusz Boy-Żeleński

i wreszcie „Państwo Nikt. Dzieje ludzi nieważnych” (2016) – 2 tomy: drugi to picture book Marty Krzywickiej, też drobne inne dodatki – (prawie) najstarsza z książek
mr m.

Areski…

– Areski… (…) Là je voulais savoir… Tout l’immeuble, il est en train de brûler, c’est bien ça?
– Mais oui, écoute. Les matières qui ont servi à la construction de cet immeuble sont très fragiles. Tu comprends?
– Oui.
– C’est normal parce que de toutes façons il n’y a que des familles d’ouvriers et des étrangers et quelques improductifs.
– Oui.
– Alors le feu s’empare très facilement des matières.
– Ouais.
– Ça se propage. Nous sommes donc en présence d’un incendie.
– Aaaah. un incendie.
– C’est normal.
– Oui, oui, oui.
– Oui ?
– D’accord.
La la la…
– Areski!
– Qu’est-ce qu’il y a encore ?
– Tu sens pas comme si on commençait à tomber, là, un peu…?
(…)
Fontaine et Areski „C’est normal”

a konkretnie: Zbigniew Makowski
Dwie kobiety (ok. 1956; tytuł mój)
– wraz z linkami polecam.
mr m.

O! Inteligencjo warszasko-krakoska
patrząca z perspektywy zadartego noska,
oparta na błędnych przesłankach i wnioskach;
lansowana w kioskach
tudzież przy śniadaniu, w jakiejś telewizji
między kucharzem, księdzem i pedikirzystką…
Och, inteligencjo
spierdoliłaś wszystko.
Marceli Szpak

Archiwa

© 2026 „Obywatele…”.

Oparte na WordPress.

Theme by Anders Norén.

Leworęczni amerykańscy Muzycy są najlepsi na świecie (z leworęcznych)

foto: Renata Dąbrowska / Agencja Gazeta

← Poprzedni wpis

Następny wpis →

8 komentarzy

  1. Poop Giggle

    25 listopada 2011

    Dziadkom daj pan spokojnie umrzeć. World music zostawi na Jarmark Dominikański. Tak naprawdę proszę (było) posłuchać Rudresha Mahanthappa – służę nagraniami.

  2. makowski

    25 listopada 2011

    i (przypadkiem) słyszałem. tak.
    (ale ja się nie znam to i na World Music z lekka przysypiałem, choć koncept, z początku — dobry. ale.)
    a (ale) Dziadkowie fajni; szczególnie ten Leworęczny gitarzysta (hendrix?)

  3. Poop Giggle

    25 listopada 2011

    A Mulgrew Miller się nie podobał? Gitarzystów jazzie osobiście nie lubię organicznie (ze 2 wyjątki)więc mi nie staje jak grają. Ale na sexofonistę cza było zwrócić baczną uwagę, a może nawet baczniejszą.

    • makowski

      25 listopada 2011

      powiem tak: bardzo mnie się podobali Starsi i Młodsi; choć to nic nowego do mego zrozumienia (dżezzu? a co to…) nie wnosi. fajny, bardzo przyjemny koncert — ale nic pozatem…
      no, (za) stary jestem; i słyszałem stan getza (też podobnie „banalne” ale cudne dźwieki, kilka dni po tym nagraniu grane) w (prawie) polarnej białej nocy w sztokholmie; i milesa davisa w tamtejszym Lunaparku, jeszcze krecily sie wielkie Karuzele a slońce (prawie) zachodzilo… to po tym…

  4. falszerz wyborczy

    25 listopada 2011

    W dżezie rządzi sekcja (ale ja pank, to się mało znam na dżezie)