Zamknięte, ale na szczęście inni Otwierają.

Tendencja światowa? Tendencja, która powoli wykształca zasadę, że młody Anglik czy Niemiec bawi się na Ibizie, a jego polski rówieśnik zmywa po nim naczynia? Tendencja, żeby Polska została na zawsze eksporterem taniej siły roboczej? Tendencja do ogłupiania nas przez media i propagandę, że jest „fajnie”, a kto uważa inaczej, to ciemniak i moher, więc jak ci się coś nie podoba, to morda w kubeł, bo to nie trendy? Co mnie obchodzi tendencja światowa? Tu jest Polska i tu mieszkam…

i dodałbym tylko: Niestety…
Ale tak: taką gazetę mogę robić…
(d. już za późno na Młodego makowskiego.)

(a co ja się będę męczył z Odpowiadaniem…)

Yachy będą jak nagroda Nobla…

Pani Anna Czekanowicz, nie oszukujmy się, nie jest Michaelem Jacksonem gdańskiej poezji. Jest zaufaną urzędniczką prezydenta Adamowicza, który ufa jej polityce bezgranicznie. W zasadzie po przegranej ESK 2016 powinien ją „odstrzelić”, ale ma tyle na głowie, że nie jest w stanie utrzymać
w ręku „rewolweru”. Co z kulturą w mieście?

Młodziacy pod flagami nowej kultury wyszli z ruin Stoczni Gdańskiej na podwórka i śmietniki Gdańska. To przejście z ruin na śmietniki nie służy wizerunkowi Gdańska jako europejskiego miasta kultury. To postawa undergroudowa, która wpisuje się w młodość szczeniackich poszukiwań twórczych, a nie w budowanie i integrowanie gdańskiego środowiska kulturalnego. Zaczęli zagospodarowywać przestrzeń miejską różnego rodzaju wavestreetami, czyli „ulicznymi falami” jak powódź na Oruni. W pogardzie dla nich jest dotychczasowy, konsekwentnie realizowany ruch festiwalowy, którego, po utracie przez Gdańsk Festiwalu Filmowego, już wiele nie zostało. „Gdański Festiwal Muzyczny”, Festiwal „Feta”, Yach Film Festiwal jest dla nich daleko poza zainteresowaniami. Nowe (nie nowe) undergrandowe propozycje: Narracje, Animation Now, Transvizualia, działalność Galerii Miejskich nie wyróżniły się wielkimi sukcesami na arenie ogólnopolskiej czy europejskiej, mimo kilku edycji. Realizowanie imprez, przez kontakty towarzyskie z młodymi artystami 3 ligi europejskiej krajów, załatwianych przez internetowe adresy, nie przyciągną do naszego gdańskiego kulturalnego raju wielkich nazwisk. Wave Street wygląda tak: najpierw idą baletnice, za nimi pięciu fotografów, a potem dwóch kamerzystów. A po chwili organizatorka z przytuloną komórką do ucha i dwóch gapiów… Grunt, żeby zdjęcia wyszły ładnie…

Poza dziadkiem Blaszanym Bębenkiem, przez dziurę w bębenku przyjeżdżają do nas lokalni artyści np. z Bremy, realizując swoje przestrzenno-miejskie wizje artystyczne. Kompletny brak szacunku dla trójmiejskich artystów, konsekwentnie bytujących i tworzących w trójmieście. Cześnik, Model, Tumielwicz, Sęczawa … Żadnej pokory, tylko czysty bunt w postaci szukaj burz buduj: i Stolica Europejskiej kultury nie została zbudowana… Może za 40 lat… Dlaczego? Bo nie ma elementarnego szacunku dla ludzi kultury, nie ma żadnej integracji, jest wzajemna pogarda i niezrozumienie. Do tego beznadziejna gdańska krytyka kulturalna i beznadziejne słabe media elektroniczne, które przede wszystkim przegrały batalię o prywatną silną stację telewizyjną, która by zastąpiła skorumpowaną, gasnącą TVP Gdańsk.

Były projekty Video Studio -„Nord”, były projekty AF Profilm. Nic się nie udało. Wszyscy poszli do Warszawy, do Wrocławia. Słabe media i niedouczeni dziennikarze wiodą prym w budowaniu wizerunku miasta. Pogarda dla uznanych artystów. Skandal z klubem Sfinks700, który z takim trudem reaktywował Leszek Możdżer w Sopocie – bezsprzeczna światowa gwiazda jazzowej pianistyki. Urzędnicy zamknęli mu klub, pomawiając o malwersacje i osobiste korzyści. Rozmawiałem z Lee Royem. Ta legendarna gwiazda polskiego rapu i hip hopu mieszka w Gdańsku na ulicy Szerokiej. Ma bezgraniczne kontakty w showbiznesie, chciał stworzyć w Gdańsku autorski klub. Miasto nie da mu lokalu, chyba, że będzie za niego płacił. W głowie się nie mieści jak podcina się skrzydła uznanym autorytetom. Ja sam wysunąłem propozycję, żeby w centrum miasta stworzyć multimedialne muzeum polskiego wideoklipu. Zbiory Festiwalu Yach Film sięgają 5000 polskich prac. Nie, miasto woli tworzyć martwe galerie miejskie z tzw. wysoką sztuką głównie z pobliskich Niemiec niż inwestować w niekwestionowany dorobek polskiej, gdańskiej kultury.

Nawet, gdyby galeria taka stała się atrakcją turystyczną, to i tak miasto nie będzie tego pomysłu wspierać. Pani Anna Czekanowicz mówi- znajdzcie sponsora, a jak wszyscy dobrze wiemy, że od dawna wszelcy lokalni, a nawet krajowi sponsorzy są w kieszeni miasta. To miasto rządzi pieniędzmi od sponsorów i to prezydent decyduje, którą imprezę dofinansować, a którą nie. Przedłużeniem ręki Adamowicza jest Pani Anna Czekanowicz, więc wiemy kto decyduje o finansach gdańskiej kultury.

Za sprawą rządów PiSu festiwal, jak wiele innych, zniknął z anteny telewizji publicznej. Niestety. polityka sprawiła, że tzw. misja Telewizji publicznej to iluzja i nie ma na antenie miejsca dla 20 letniej historii nowej dyscypliny sztuki, jaką jest wideoklip. Nikt z miasta Gdańsk o to nie walczy. Wideoklip polski, specyficzny, mający odniesienia do innych dziedzin rodzimej kultury tradycyjnej, muzyki, poezji, filmu. TVP Kultura ma to głęboko gdzieś, jak i TVP wszelka. Zresztą układ sił medialnych, który uplasował się między Warszawą a Krakowem tzw. jura krakowsko- warszawska (przyp. Zbigniew Libera) nie dopuszcza już innych miast północy Polski do tego medium. Zresztą co tam oglądamy? Zamierzchłe archiwa TVP zza czasów komuny. Te same twarze, te same sylwetki, które teraz jeszcze się wyświetlają w reklamach banków i innych produktów na sprzedaż. Spotkałem Marka Żydowicza w Toruniu… dyrektora Festiwalu Camerimage….składał mi prawie kondolencje… Jak można uznany krajowy festiwal przenieść do rangi lokalnych wydarzeń???? Pani Czekanowicz !! co Pani proponuje ??? Nowy intermedialny festiwal w Gdańsku???? Z Panem Szupicą z Białegostoku, wychowankiem Yach-Filmów… z Panią Natalią Cyrzan… która jedną nogą w Portugaliii… z dziennikarzem Przemkiem Guldą co w New Yorku połowę czasu przebywa i zastanawia się czy wrócić czy ostać na amen… Już było zioło Festiwalu Gwiazd z Warszawy, już nawet łapy niektórzy odcisnęli … Co możemy zrobić jeśli urzędniczka miejska Anna Czekanowicz nienawidzi mojej Żony? W którą stronę iść, jeśli miasto ma w pogardzie dorobek 20 lat?

Jak utrzymać Festiwal w Mieście Wolności, kiedy główne miliony spływają na imprezki dla adoratorów Pani Anny ? Poezja skrajną się staje na takim zakręcie… Co mam do stracenia ? Parę projektów o których Pani decyduje sama ?…

Może już nigdy nie wykonam „fuchy” dla miasta, może już nigdy nie będe nominowany do nagrody … Jaka jest cena prawdy ???

Yach Paszkiewicz

(zachowano pisownię Oryginału, choć z żalem.)