Ale można też nie żyć.

20 thoughts on “Ale można też nie żyć.”

1. wszyscy będziemy zwłokami (ale to jutro).

   1. …ale niektórzy są już Wczoraj.
      (d. „chodzę ulicami…”)

      1. wczorajsze zwłoki jutrzejszym bogactwem rolnika.

         1. …i nie muszę chyba dodawać, iż też odwrotnie. (sprawdzić, czy nie antysemickie.)

2. Kiedyś to każdy miał w domu skrzynkę na zwłoki.

   1. ja tam myślę (?), że Każdy – jest. ale co ja: kamyczek w bucie (d. Historii).

      Z trzeciego bar-do wyłonią się omamy karmiczne…

      1. Pan to jakaś sekta nielegalna.

         1. 1dno Osobo wa.

3. E tam wiosna pełną gębą i ja nie zamierzam umierać ani za Boga ani za ojczyznę, ani za Chiny Ludowe. A swoją drogą… to dziwne rzeczy ludzie przechowują.

   1. Przywiązują się to i przechowują.

      1. w warszawie mało co zostało, nawet Trupy mocno uszkodzone. (Dziadek miał ponoć Głowę osobno albo i tylko, bo tu się relacja myli.)

4. MR Makowski się wybiera za (daleką) granicę? Czy też mamy do czynienia z przypadkowo odnalezionym artefaktem z przeszłości?

   Żyć, żyć nam trzeba Panie MRM („jak żyć paniepremierze…”).
   To była ledwie przystawka.
   Danie pierwsze –
   Trupa Trupa
   (nezła luta)

   Na deser zaś – Tymon i Trupy

   1. każdy się tam wybiera (lub nikt, bo mnie sie myli).

      1. W domyśle – czy się Pan już wybiera…

         1. nie, na razie do Lasu z Psami. jak co dzień (prawie).

   2. E, można se umrzeć, potem się zmartwychwstanie.

      1. właśnie: to może być nawet Ciekawe Doświadczenie… (d. ostateczne.)

         1. Ta….;) Na nawrócenie się nigdy nie jest za późno:) Choć w Waszym wypadku pewnie trzeba będzie jeszcze ciut poczekać.

            1. ja tam jestem już Nawrócony (= byłem w Stolycy i nawróciłem.)

               1. Mię się nie chce ruszać.

Comments are closed.