Ludzie (+ se) piszą.

;) być może;) Ale znana mi bliżej historia odzyskiwania majątku przez Branickich nakazuje mi sceptycyzm. Kilka lat temu w gazetach huczało że Braniccy zażądali zwrotu pamiątek z zamku w Wilanowie i samego zamku. A przecież to co nie było objęte zastawami (Braniccy byli mocno zadłużeni) starsza Pani Branicka odebrała już w latach 90-tych (bez przeszkód i bardzo szybko). Przykład – Dworek i stajnie w podwarszawskim Aninie. Stajnie sprzedała od razu została przez nowego nabywcę przekształcona w dom i rozbudowana. Dworek został wyremontowany dla syna pani Anny Branickiej-Wolskiej, który do Polski miał powrócić z Paryża i w nim zamieszkać. Nie wiem dlaczego plany pani Branickiej nie wyszły ale dworek również został wystawiony na sprzedaż. Nabywca stajni był zainteresowany zakupem dworku, bo uważał że całość ma architektoniczny sens i takie tam dyrdymały. Właścicielka jednak co doszło do uzgodnień to się rozmyślała i wciąż podnosiła dolarową cenę. Nie doszło do ponownego scalenia, bo polski nabywca były emigrant się rozmyślił no i wyraźnie nie chciała tego scalenia spadkobierczyni. Dworek został sprzedany Francuzowi, który po zapłacie i odebraniu kluczy, dosłownie nie mógł uwierzyć własnym oczom. Z domu na polecenie pani Anny Branickiej -Wolskiej wymontowano i wywieziono nie tylko meble i urządzenia kuchenne, część armatury ale i wszystkie drzwi wewnętrzne z ościeżnicami. Delikatnie rzecz ujmując dwór nadawał się do ponownego remontu. ;)) Noblesse oblige;)) Gdyby Branickim zależało na dobrach rodzinnych to by chociaż je ocalili architektonicznie a nie poszatkowali jak zagon kapusty. Szkoda słów.