„Obok. Tom drugi” (2025):
to nie jest książka o muzyce…

– This is a private party. Please go away. This is a party for two. Will you girls go away and form your own party? You will have to get out. The party's over. Everybody go home.
„Some Like It Hot”
(1959).

a więcej info tam

„Bob Neveselý”
Marian Neveselý (f-book) życie w obcym i kretyńsko urządzonym kraju wykończy każdego wewnętrznego emigranta.
Józef Cukier znam to z ałtopsji. chyba zacznę czytać Słowackiego i Norwida
Marian Neveselý nie każdy może zostać Conradem

Jak kupić? Instrukcja tam…

ŻOŁNIERZE I PALOTYNI
Niech żyje ojciec Ubu, nasz wielki fynansista! Ting, ting, ting; ting, ting, ting; ting, ting, tating!
UBU
O, dzielni ludzie, ubóstwiam ich!

Alfred Jarry „Ubu Król czyli Polacy”
tłum. Tadeusz Boy-Żeleński

i wreszcie „Państwo Nikt. Dzieje ludzi nieważnych” (2016) – 2 tomy: drugi to picture book Marty Krzywickiej, też drobne inne dodatki – (prawie) najstarsza z książek
mr m.

Areski…

– Areski… (…) Là je voulais savoir… Tout l’immeuble, il est en train de brûler, c’est bien ça?
– Mais oui, écoute. Les matières qui ont servi à la construction de cet immeuble sont très fragiles. Tu comprends?
– Oui.
– C’est normal parce que de toutes façons il n’y a que des familles d’ouvriers et des étrangers et quelques improductifs.
– Oui.
– Alors le feu s’empare très facilement des matières.
– Ouais.
– Ça se propage. Nous sommes donc en présence d’un incendie.
– Aaaah. un incendie.
– C’est normal.
– Oui, oui, oui.
– Oui ?
– D’accord.
La la la…
– Areski!
– Qu’est-ce qu’il y a encore ?
– Tu sens pas comme si on commençait à tomber, là, un peu…?
(…)
Fontaine et Areski „C’est normal”

a konkretnie: Zbigniew Makowski
Dwie kobiety (ok. 1956; tytuł mój)
– wraz z linkami polecam.
mr m.

O! Inteligencjo warszasko-krakoska
patrząca z perspektywy zadartego noska,
oparta na błędnych przesłankach i wnioskach;
lansowana w kioskach
tudzież przy śniadaniu, w jakiejś telewizji
między kucharzem, księdzem i pedikirzystką…
Och, inteligencjo
spierdoliłaś wszystko.
Marceli Szpak

Archiwa

© 2026 „Obywatele…”.

Oparte na WordPress.

Theme by Anders Norén.

ochrona danych osobowych.


Olga J.
Źródło: Fotorzepa fot. Adam Burakowski

← Poprzedni wpis

Następny wpis →

12 komentarzy

  1. Frumunda Mabalz

    21 sierpnia 2012

    To straszne tak se wszczykiwać marichułanę jak botox.

  2. fieloryb

    21 sierpnia 2012

    O! Cycki. {ooooooooooooooooooooooooooo}
    Niestety manonimowe.{uueeeeeeeee}
    P.S.
    Niedługo wszystkie {takbedomówić}

  3. joe

    21 sierpnia 2012

    a mówiono że zamówił piesek… Też ma doktorat z filozofii?

  4. fieloryb

    21 sierpnia 2012

    Odwyk(?) od pisania dobrze Panu zrobił. Prosie o jeszcze (kwi, kwi).

  5. mr makowski

    21 sierpnia 2012

    teraz nie piszę… (= to jest Lepiej.)

  6. fieloryb

    22 sierpnia 2012

    Choroba danych osobowych.

  7. Stroeheim

    22 sierpnia 2012

    Cycki nie są interesujące – interesujący jest koncept jakoby to „do badań naukowych”.
    Też wczoraj robiłem badania naukowe terenowe. Głowa po tym boli.
    Dlaczego nie jestem równie sławny? Jak żyć?

  8. mr makowski

    22 sierpnia 2012

    tak: Cycki po (PO?) po2jnie zasłonięte; a to za wiele… Lekkie niedopowiedzenie, tak. ale żeby zaraz z Liberalizmu – w regulacje… Przesada (albo posada, gdyż mnie się myli).

    • fieloryb

      22 sierpnia 2012

      A co Pan myśli.
      Oni myślą ekonomicznie: państwo (to państwo) jest firmą i ma dać (zarobić). Być żyło się lepiej wszystkim (znajomym).

      Nie ma sensu już mękolić – przyjdzie następny nabór wyborczy i zrobi czystkę. By żyło się lepiej (następnym znajomym).

      Ideolo nie ma tu jakiegokolwiek znaczenia.

      • mr makowski

        22 sierpnia 2012

        Ależ ja nie myślę! dokładnie, tak, jak Wyż. Napisano: nie myślę = by żyło się Lepiej, mnie
        (znaczy: staram się, dopier O.)

        • fieloryb

          22 sierpnia 2012

          A mogło być tak pięknie!
          Gdyby w 89 Pan został politykiem a ja znajomym… ;-)

          • mr makowski

            22 sierpnia 2012

            w 1989 (w 90?) przyszła do mnie Polska partia Przyjaciół Piwa (w osobach ambasadorskich jednak) — i spytała, czybym im nie zrobił wizerunku kampanii.
            – ależ bardzo chetnie: NIGDY jeszcze nie pracowalem dla Partii {bezpośrednio znaczy; bo pośrednio to w KWCz} — a ta ma odpowiednią Nazwę [program?]…
            na szczeście byłem dla nich Za Drogi.