archeologia blogów (1, a może 7?)

no, dobra. nie chciałem. ale to mnie zmusiło.
że niby blogi (jak wszystko) wymyślili Amerykanie…
też coś, hehehe.
nowi Ruscy prawie…
Above all, Wright wrote. According to the count of his only biographer, he authored eleven books, numerous articles in reform newspapers like William Lloyd Garrison’s Liberator, and over two dozen tracts and pamphlets.
The Irish abolitionist Richard D. Webb, who hosted Wright in his Dublin home in 1844, reported to a mutual friend in Boston that Henry was lately spending „the greater part of the day writing in his room.
I suppose he thinks he is shaking the world, but I can perceive very little of the motion so far.”


(…)
Three years ago, in the New York Times, Emily Eakin called the blogger a „new breed of pamphleteer,” who would have pleased George Orwell, „if he had lived to surf the Internet.”
The headline declared that the „ancient art of haranguing”—practiced so well by pamphleteers like Orwell and „master rhetoricians” like Daniel Defoe and Thomas Paine—”has moved to the Internet, belligerent as ever.”
(…)
Indeed, blogging demonstrates the persistence of a key truth in the history of reading, an insight as obvious to Tocqueville as it should be to most bloggers today.



ale poza Pamfletem:
formuła bloga (tak jak ja go sobie wyobrażam); = połączenia textu z obrazkiem, komentarzem – to formuła znana od dawna.
notatniki z Podróży, pamiętniczki Malarzy, notes Albrechta Dürera…
100-tki przykładów.
a w końcu i mój własny ojciec, od lat zapisujący, komentujący w swych (cudzych i własnych) książkach myśli innych, swoje, zdania innych (i swoje), obrazy innych – bloguje od lat.
tyle, że Do Nikogo (prawie).
do siebie samego.
a my, Bloggerzy (ho, ho, ho!) – mamy Iluzję Statystyki.
ale i możliwość – że Ktoś Nas przeczyta. i że My Przeczytamy Kogoś.
to postęp jest.
piszących coraz więcej – ale gdzie ci czytający?