…krótko. Najpierw – jakaś idea miesięcznika który nie wyszedł, choć ciekawi ludzie tam byli na spotkaniach: może za dużo ciekawych a za mało pracowitych.
Później sporo pouczającej acz męczącej pracy (choć efekty takie, jakie być wtedy mogły…) przy Super Expressie, początki same, najgorsze. Choć pp. Zecerów wspominam z wielką sympatią, dobrze się nam współpracowało. Z częścią redakcji – też. A szef?
Wspominam go nieźle, choć był nieco despotą: socjolog, wiadomo. Wiedział lepiej. Miał wzloty i upadki jak każdy; ale był chyba tytanem pracy. Ciekawy człowiek, żal.
mr m.