„Obok. Tom drugi” (2025):
to nie jest książka o muzyce…

– This is a private party. Please go away. This is a party for two. Will you girls go away and form your own party? You will have to get out. The party's over. Everybody go home.
„Some Like It Hot”
(1959).

a więcej info tam

„Bob Neveselý”
Marian Neveselý (f-book) życie w obcym i kretyńsko urządzonym kraju wykończy każdego wewnętrznego emigranta.
Józef Cukier znam to z ałtopsji. chyba zacznę czytać Słowackiego i Norwida
Marian Neveselý nie każdy może zostać Conradem

Jak kupić? Instrukcja tam…

ŻOŁNIERZE I PALOTYNI
Niech żyje ojciec Ubu, nasz wielki fynansista! Ting, ting, ting; ting, ting, ting; ting, ting, tating!
UBU
O, dzielni ludzie, ubóstwiam ich!

Alfred Jarry „Ubu Król czyli Polacy”
tłum. Tadeusz Boy-Żeleński

i wreszcie „Państwo Nikt. Dzieje ludzi nieważnych” (2016) – 2 tomy: drugi to picture book Marty Krzywickiej, też drobne inne dodatki – (prawie) najstarsza z książek
mr m.

Areski…

– Areski… (…) Là je voulais savoir… Tout l’immeuble, il est en train de brûler, c’est bien ça?
– Mais oui, écoute. Les matières qui ont servi à la construction de cet immeuble sont très fragiles. Tu comprends?
– Oui.
– C’est normal parce que de toutes façons il n’y a que des familles d’ouvriers et des étrangers et quelques improductifs.
– Oui.
– Alors le feu s’empare très facilement des matières.
– Ouais.
– Ça se propage. Nous sommes donc en présence d’un incendie.
– Aaaah. un incendie.
– C’est normal.
– Oui, oui, oui.
– Oui ?
– D’accord.
La la la…
– Areski!
– Qu’est-ce qu’il y a encore ?
– Tu sens pas comme si on commençait à tomber, là, un peu…?
(…)
Fontaine et Areski „C’est normal”

a konkretnie: Zbigniew Makowski
Dwie kobiety (ok. 1956; tytuł mój)
– wraz z linkami polecam.
mr m.

O! Inteligencjo warszasko-krakoska
patrząca z perspektywy zadartego noska,
oparta na błędnych przesłankach i wnioskach;
lansowana w kioskach
tudzież przy śniadaniu, w jakiejś telewizji
między kucharzem, księdzem i pedikirzystką…
Och, inteligencjo
spierdoliłaś wszystko.
Marceli Szpak

Archiwa

© 2026 „Obywatele…”.

Oparte na WordPress.

Theme by Anders Norén.

„Czy stara, pochodząca jeszcze z czasów Nowego Ładu formuła: »opodatkowywać i opodatkowywać, wydawać i wydawać, wybierać i wybierać« nareszcie się wyczerpała?”

Nieuregulowane rachunki Illinois opiewają już na kwotę czternastu i pół miliarda dolarów, niedobory w systemie emerytalnym sięgają stu trzydziestu miliardów, a do tego stan ten nie posiada budżetu. „Nie możemy zarządzać naszymi pieniędzmi”, twierdzi Rauner. „Upodabniamy się do republiki bananowej”. Skoro już mowa o republikach bananowych, Portoryko, które jest winne siedemdziesiąt cztery miliardy dolarów posiadaczom zwolnionych z podatku obligacji tego kraju, a jego nieuregulowane zobowiązania emerytalne wynoszą czterdzieści miliardów, już rozpoczęło postępowania upadłościowe.

Patrick Buchanan
„Czy Illinois i Portoryko są naszą przyszłością? Czy minęło już apogeum demokratycznego socjalizmu?”

← Poprzedni wpis

Następny wpis →

10 komentarzy

  1. Harry Balls

    3 września 2017

    w Illinois demokratyczny socjalizm? tom się uśmiał do łez.

    • makowski

      4 września 2017

      tak: (…) Pluralizm. (śmieszny, prawda: każdy ma myśleć słusznie i/czyli tak, jak My.)

      The budget crisis has forced Illinois to jack up property taxes so high that people are leaving in droves. Illinois may soon have to take the unprecedented step of cutting off sales of lottery tickets because the state won’t be able to pay winners.
      (…)
      Experts said the turning point may have been 1995. At that point, Illinois already had one of the worst-funded pension systems in the United States. State leaders took action by adopting a 50-year plan to get the pension plans 90% funded.
      But that plan turned out to be badly flawed. The initial contributions were too modest, and Illinois didn’t make the politically difficult choices of tax hikes or spending cuts to get the budget on a sustainable path.
      (…)
      Illinois is also notorious for using one-time financial tricks that masked the scale of its growing fiscal problems.

      „How Illinois became America’s most messed-up state”

      • makowski

        4 września 2017

        cytować dalej? będzie jeszcze Śmieszniej…

        A look at the state’s budget numbers since Madigan came to power as House speaker shows the state has had ample tax revenues – now and over the past 30 years – but has consistently mismanaged its spending. Illinois has repeatedly prioritized government-worker pay and benefits over core services. That’s led to Illinois’ dramatic fiscal decline and the current budget crisis.
        (…)
        Over the entire period, state per capita tax revenues grew by nearly 236 percent, while inflation rose by just 139 percent.
        (…)
        The true extent of Illinois’ out-of-control spending is hidden in the form of retirement benefits that have been granted to government workers.

        Ted Dabrowski, Craig Lesner, John Klingner
        „Illinois has a spending problem, not a revenue problem”
        …
        „…that have been granted to government workers…” – no, nie ma chyba lepszej krytyki (np.) Sowieckiej Biurokracji w aktualnym piśmiennictwie.
        mr m.

        • makowski

          4 września 2017

          ale, jeśli amerykańskie przykłady Pana nie przekonują — to może Tutejszy („europejski” gdyż bismarckowski przecież…) Socjal? to dotowana wiele lat przez Państwo gazeta tzw. kapitalistyczna, pisze, Cytuje znaczy:

          – Formalnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie może zbankrutować – mówi nam osoba doskonale znająca realia polskiego systemu emerytalnego, kiedyś blisko związana z Zakładem. – Ma w ustawie zagwarantowane dotacje. Wysokość tych dotacji nie ma przy tym żadnych ograniczeń – wyjaśnia.

  2. Harry Balls

    4 września 2017

    To co pan pisze to nie socjalizm bo dotyczy to pracowników stanu. Illinois z chicagowską maszyną jest bardzo specyficzne – każdy przy korycie musi dostać swoja działkę w stylu bardziej mafijnym niż socjalistycznym. BTW Madigan, i jego rodzina to osobna stara bajka.

    • makowski

      4 września 2017

      i Tu się właśnie różnimy (d. pięknie):
      dla mnie Socjalizm (tzw. realny; innego nie znam, no, może na żoliborzu przed II WW ale kto to pamięta…) – to Mafia; zwykle (jak to mafia) rodzinna.

      Na początku lat 70., gdy papa został generalnym sekretarzem KPZR, Galina stała się najlepszą partią w ZSRR. Jej wybór padł na przystojnego pułkownika milicji Jurija Czurbanowa. Breżniew był wniebowzięty decyzją córki, dlatego zięć w prezencie ślubnym otrzymał stopień generalski, a wkrótce tekę wiceministra spraw wewnętrznych.

      „ZSRR: Synowie i córki Stalina, Chruszczowa i Breżniewa”

      ps.
      Ja nie piszę: ja cytuję, 3ch a nawet 4rech Amerykanów.
      (+ mogę więcej.)

  4. Harry Balls

    5 września 2017

    ni mom do pana siły