Z prawej Rękawiczka w kolorach tęczy.

Szkoda, że u Pana nie można pisać kolorowo bo mi się znaki specjalne kończą.
{Pan nie docenia (może nie rozumie?, chociaż…) siły przepływu w sieci.
Można łatwo sprawdzić (jak sądzę) i porównać ile jest dziennie indywidualnych wejść na blog. Porównać jak się one mają do czasów z ubogaconymi wpisami i bieżących.
Z drugiej strony jeden poleca drugiemu i trzeciemu i… stąd się bierze ruch.}

Blogi się nie kończą, to ludziom kończą się oryginalność i pomysły.
W blogu o żarciu piszą o żarciu.
W blogu o stolcu piszą o stolcu.

Pan pisze często i nie tylko (o dzięki Allachu!!) o polityce. Pan bloguje oryginalnie (dzięki ci Jahwe!).
Rzygam polityką.
Wcale nie dlatego, że jest ponura i zła. Bo nie jest. Jest… przewidywalna i nudna.
Iskra szaleństwa w Pana Blogu dodaje mi nadziei i pozwala na wiarę, że intelekt zawsze umożliwi nam wymsknięcie się szarości i monotonii.

To tyle. Zapraszam Pana na Pana łamy… Własne łamy.

Pewnie w końcu skończy Pan kolejną książkę a czytelnicy się przydadzą…
***
Pora też chyba wcześniejszą [znaczy „Obok…] „zebuczyć”. Ci co mieli kupić papierową formę już kupili. Przy takiej krótkiej pociętej formule aż się prosi, żeby ją „zhipertekstualizowąć”, „zmultimedializować” i puścić jako elektroniczną (z np. „uszytym” dla każdego z kupujących exlibrisem) w świat.

Inny polski pisarz wydał ostatnio tylko w formie elektronicznej coś co książką się nie może nazywać. Proszę brać przykład z najlepszych.

Są formuły, które łatwo mogą co do jednej sztuki określić ile osób będzie zainteresowanych drugim życiem „Obok…”. Mało tego – zdaje mi się, że pozwalają one na zebranie funduszy na opłacenie czasu potrzebny na odpowiednie złożenie takiego dziełka.

Do pracy, rodacy… ;-)