i powiem Wam w zaufaniu: mam (wszystkiego) dość. dobranoc.

Trudna sprawa, trudny temat. Ponad dwadziescia lat temu jako studentka dorabialam sobie opiekujac sie osobami starszymi. Po roku znalazlam inna prace ale jedna babcia z luksemburga mi sie 'ostala’. Lubilam ja. Placila mi za 4 godziny ale ja oprocz tego w moim czasie robilam jej zakupy czyscilam ogrodek I zabieralam kota do weterynarza i tak przez ponad 6 lat. Jej corka czasem mi na ulicy odpowiedziala na 'dzien dobry’, no i zadzwonila do mnie zeby poinformowac ze jest w szpitalu. Po miesiacu zadzwonila znowu. Powiedziala ze jej matka umiera, ze stracila wzrok, jest sparalizowana. Zapytala czy moge przyjsc do szpitala, bo jej sie wydaje ze on a chce moich odwiedzin, bo dzien w dzien wymawia moje imie. Przyszlam tego samego dnia. Po raz pierwszy rozmawialam z jej Corka na zywo na korytarzu. Spedzilam godzine z jej mama. To bylo bardzo poruszajace dla mnie doswiadczenie. Nie zdawalam sobie sprawy we ta starsza kobieta tak mnie lubila. Po miesiacu od pogrzebu, kolejny tel. Cork’s ten kobiety mowi ze beds sprzedawac mieszkanie i jesli chce to move przyjsc i zabrac sobie z niego co chce. Nie chcialam nic, propozycja mni zaszokowala. Od tego czasu dzialam wolontarystycznie na rzecz ludzi starszych. W Pl zakladalam jedna z pierwszych organizacji charytatywnych ktora dzialala na rzecz ludzi starych w warszawskich domach starcow.