i czytasz dzi\u015b.<\/p>\n
\u201eMoim dzieci\u0119cym marzeniem by\u0142o malarstwo. Muzyk\u0105 zainteresowa\u0142em si\u0119 dopiero, gdy sko\u0144czy\u0142em 15 lat\u201d \u2013 m\u00f3wi swoim paranoicznie spokojnym g\u0142osem.
\n(\u2026)
\nW rozmowie o malarstwie, natarczywie powraca nazwisko Maxa Beckmanna<\/strong>. (\u2026)
\nZdoby\u0142 zaszczyty, pieni\u0105dze i s\u0142aw\u0119 czo\u0142owego malarza Republiki Weimarskiej, zanim karta odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 wraz z wst\u0105pieniem na tron Adolfa Hitlera. Fuhrer, niespe\u0142niony malarz, wypowiedzia\u0142 wojn\u0119 \u201esztuce zdegenerowanej\u201d \u2013 ilustruj\u0105cej to, czego nie wida\u0107, wykrzywiaj\u0105cej to, co przecie\u017c wyra\u017anie widoczne jak na d\u0142oni. Nazwany przez nazist\u00f3w \u201ekulturalnym bolszewikiem\u201d Beckmann znalaz\u0142 si\u0119 na \u201eczarnej li\u015bcie\u201d artyst\u00f3w, kt\u00f3rym zakazano pracy.
\n(\u2026)
\nW 1937 r. przez Rzesz\u0119 przejecha\u0142a wystawa, prezentuj\u0105ca tak\u017ce obrazy innych bolszewik\u00f3w i \u201e\u017byd\u00f3w\u201d: Otto Dixa, Marca Chagalla, Vincenta Van Gogha, Pabla Picassa, Oscara Kokoschki i Ernsta Ludwiga Kirchnera. Nie by\u0142o w historii sztuki wystawy, kt\u00f3r\u0105 odwiedzi\u0142oby wi\u0119cej os\u00f3b, ob\u015bmiewaj\u0105cych czerwonymi, galaretowatymi mordami to, co widzieli na p\u0142\u00f3tnach a co im si\u0119 we \u0142bach nie mie\u015bci\u0142o. \u201eWykl\u0119tym\u201d artystom skonfiskowano prace i zakazano tworzy\u0107. Kirchner nie wytrzyma\u0142 i w 1938 r. strzeli\u0142 sobie w g\u0142ow\u0119 przed swoim domem w szwajcarskim miasteczku Frauenkirch. By\u0142 przekonany, \u017ce Niemcy zaatakuj\u0105 tak\u017ce Szwajcari\u0119.<\/p>\nBeckmann us\u0142ysza\u0142 mow\u0119 Hitlera o sztuce zdegenerowanej w radio i ju\u017c nast\u0119pnego ranka by\u0142 w drodze do Amsterdamu. Tam stworzy\u0142 jedno ze swoich najbardziej poruszaj\u0105cych dzie\u0142, \u201ePodobizn\u0119 artysty zdegenerowanego\u201d \u2013 ciemn\u0105, depresyjn\u0105 wizj\u0119 siebie samego. Zrezygnowanego, zaszczutego. Przez 10 lat \u017cy\u0142 w Amsterdamie \u017cyciem biedaka, bezskutecznie usi\u0142uj\u0105c zdoby\u0107 wiz\u0119 do Stan\u00f3w Zjednoczonych. W 1944 r. Niemcy usi\u0142owali nawet wcieli\u0107 go do armii, mimo, \u017ce malarz mia\u0142 ju\u017c w\u00f3wczas 60 lat a za sob\u0105 zawa\u0142 serca. Do Ameryki dosta\u0142 si\u0119 ostatecznie ju\u017c po wojnie. Zaraz po \u015bwi\u0119tach, w grudniu 1950 r., szed\u0142 do Metropolitan Museum Of Art, zobaczy\u0107 w\u0142asn\u0105 wystaw\u0119, ale jego serce mia\u0142o ju\u017c dosy\u0107 i wysiad\u0142o na rogu 61st Street i Central Park West.
\n\u2026
\ntext: Piotr Jagielski (jazzarium)
\n\u201eWierzyli\u015bmy, \u017ce mo\u017cemy zmienia\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa, zmienia\u0107 \u015bwiat, uczyni\u0107 go lepszym – rzecz o Peterze Brotzmannie<\/a>\u201d<\/p><\/blockquote>\ni czytasz \u2013 i wszystko Ci si\u0119 zgadza.
\nnazi\u015bcy byli \u017ali, Sztuka \u2013 post\u0119powa a Jazz \u2013 tw\u00f3rczy.
\nwszystko.
\n\u2026
\ntyle tylko, \u017ce to Oscar Kokoschka<\/strong><\/a> namalowa\u0142 \u201eSelf-Portrait as a Degenerate Artist<\/strong><\/a>\u201d (1937). ale Max Beckmann<\/strong><\/a> te\u017c malowa\u0142 du\u017co autoportret\u00f3w<\/a>.
\nmr m.
\n\n\t\t