Nasza wzniosła Prawda i ich zagraniczne, niskie, perfidne kłamstwa.

Oooooooooooooch — jęknął znowu i tym razem cała sala
zafalowała na dźwięk jego drżącego, przeciągłego westchnienia. Wśród oficerów na
podwyższeniu zapanował niepokój i nawet major Danby, który właśnie przystąpił do
uzgadniania zegarków, omal się nie zgubił przy odliczaniu sekund i nie musiał zaczynać
od początku. Nately powiódł wzrokiem w ślad za znieruchomiałym spojrzeniem
Yossariana przez całą długość sali i trafił na pielęgniarkę generała Dreedle. Zbladł i
zadrżał, kiedy zrozumiał, co dręczy Yossariana.
— Daj spokój, dobrze? — ostrzegł go groźnym szeptem.
— Oooooooooooooooooch — jęknął Yossarian po raz czwarty tak głośno, że teraz już
wszyscy musieli go usłyszeć.
— Zwariowałeś? — syknął Nately gwałtownie. — Szukasz guza?
— Oooooooooooooooooch — zawtórował Yossarianowi Dunbar z drugiego końca sali.
Nately poznał głos Dunbara. Sytuacja wymykała się spod kontroli i Nately odwrócił się z
krótkim jękiem.
— Oooooooooooooooooch — odpowiedział mu Dunbar.
— Oooooooooooooooooch — jęknął głośno zirytowany Nately uświadomiwszy sobie, że
sam przed chwilą jęknął.
— Oooooooooooooooooch — odpowiedział mu znów Dunbar.
— Oooooooooooooooooch — odezwał się ktoś zupełnie nowy w innej części sali i Nately
poczuł, że włos mu się jeży na głowie. Yossarian