„Obok. Tom drugi” (2025):
to nie jest książka o muzyce…

– This is a private party. Please go away. This is a party for two. Will you girls go away and form your own party? You will have to get out. The party's over. Everybody go home.
„Some Like It Hot”
(1959).

a więcej info tam

„Bob Neveselý”
Marian Neveselý (f-book) życie w obcym i kretyńsko urządzonym kraju wykończy każdego wewnętrznego emigranta.
Józef Cukier znam to z ałtopsji. chyba zacznę czytać Słowackiego i Norwida
Marian Neveselý nie każdy może zostać Conradem

Jak kupić? Instrukcja tam…

ŻOŁNIERZE I PALOTYNI
Niech żyje ojciec Ubu, nasz wielki fynansista! Ting, ting, ting; ting, ting, ting; ting, ting, tating!
UBU
O, dzielni ludzie, ubóstwiam ich!

Alfred Jarry „Ubu Król czyli Polacy”
tłum. Tadeusz Boy-Żeleński

i wreszcie „Państwo Nikt. Dzieje ludzi nieważnych” (2016) – 2 tomy: drugi to picture book Marty Krzywickiej, też drobne inne dodatki – (prawie) najstarsza z książek
mr m.

Areski…

– Areski… (…) Là je voulais savoir… Tout l’immeuble, il est en train de brûler, c’est bien ça?
– Mais oui, écoute. Les matières qui ont servi à la construction de cet immeuble sont très fragiles. Tu comprends?
– Oui.
– C’est normal parce que de toutes façons il n’y a que des familles d’ouvriers et des étrangers et quelques improductifs.
– Oui.
– Alors le feu s’empare très facilement des matières.
– Ouais.
– Ça se propage. Nous sommes donc en présence d’un incendie.
– Aaaah. un incendie.
– C’est normal.
– Oui, oui, oui.
– Oui ?
– D’accord.
La la la…
– Areski!
– Qu’est-ce qu’il y a encore ?
– Tu sens pas comme si on commençait à tomber, là, un peu…?
(…)
Fontaine et Areski „C’est normal”

a konkretnie: Zbigniew Makowski
Dwie kobiety (ok. 1956; tytuł mój)
– wraz z linkami polecam.
mr m.

O! Inteligencjo warszasko-krakoska
patrząca z perspektywy zadartego noska,
oparta na błędnych przesłankach i wnioskach;
lansowana w kioskach
tudzież przy śniadaniu, w jakiejś telewizji
między kucharzem, księdzem i pedikirzystką…
Och, inteligencjo
spierdoliłaś wszystko.
Marceli Szpak

Archiwa

© 2026 „Obywatele…”.

Oparte na WordPress.

Theme by Anders Norén.

To już po tych tam: Wyborach, coś mnie ominęło?

szarsza-jeszcze-bardziej

← Poprzedni wpis

Następny wpis →

35 komentarzy

  1. fieloryb

    27 maja 2015

    Ominął Pana ciekawy przypadek. Naród (IMHO) pokazał obecnemu/wychodzącemu drzwi grzecznie i z umiarem. Obyło się bez tzw. większych incydentów. Największym była śmierć jednego z wyborców w miejscu głosowania, co przedłużyło ciszę wyborczą. Dziennikarze spuszczeni ze smyczy mocno narzekali na ten przypadek, jakby nie można było spokojnie poczekać.

    Wchodzący ma wielki problem, bo jego obietnice (jak wyliczyła przedwyborcza Rzeczpospolita) kosztować będą około 117 miliardów deficytu budżetowego (ponad dwukrotnie więcej niż obecnie). Wychodzący był znacznie skromniejszy w obietnicach, jego zanęty powiększyć miały deficyt do kwoty circa 62,5 miliarda z chyba 55,2 miliardów.

    Wychodzący wycofał te zmiany emerytalne – wychodząc, stwierdził, że nie powinien zmieniać reguł gry w momencie, kiedy się zmienia (sędzia). Otwiera to pole dla zwolenników wychodzącego aby wykazać polityczną wolę zmian i powrotu dawnych limitów wieku emerytalnego.

    Zachęcające jest to w jaki sposób obietnice te mogą być wprowadzane. Przy ostatnich ruchach przy zmianie wieku emerytalnego zamiast rewolucyjnego powrotu do poprzedniej umowy z Narodem otrzymaliśmy kosmetyczne poprawki na które miała się załapać niewielka grupa uprawnionych. Może być inaczej jak poprzednio (kiedy polityk jak obiecał to obiecał a jak zabierał to zabierał), wszystko wyjaśnią wybory jesienne do parlamentu. Oby nie było drogo. W końcu to i tak my płacimy rachunki wystawiane przez rządzących.

  2. mr makowski

    27 maja 2015

    no, dobra, dobra: nie znam sie. wiem tylko, ze Glos wiekszości to nie musi byc Glos rozsadku. (i odwrotnie, niekiedy.)

    • fieloryb

      27 maja 2015

      racja, nie chodzi o to, żeby się złościć, ale, żeby dochodzić do prawdy

      • mr makowski

        27 maja 2015

        NIE MA jednej prawdy.

        • fieloryb

          27 maja 2015

          Ojojoj. Otóż – tak się składa, że jest, ale nie zawsze.
          Prawda to zgodność wypowiedzi ze stanem faktycznym (klasyczna definicja prawdy się kłania).
          Jeśli stan faktyczny nie jest możliwy do ustalenia (najczęściej w sytuacjach relacji międzyludzkich) to prawda [w skrajnych wypadkach] jest wynikiem wiedzy posiadanej przez strony rozmawiające oraz wynikiem negocjacji.

          • fieloryb

            27 maja 2015

            Generalnie – błąd jest popełniany na etapie myślenia o prawdzie jako o czymś co jest monolitem.
            Oraz, że raz uznana prawda nie może ulec zmianie.

            Jest taka piękna tradycja dżezowa – call and response. Hasło i odzew, pytanie i odpowiedź. W ten sposób ludzie dochodzą do prawdy. I ona może jest zmienna, ale jest. Wtedy obowiązuje społeczne kryterium prawdy.

          • mr makowski

            27 maja 2015

            ale ten tzw. „stan faktyczny” tez miewa krytyków: sa tacy, co Nawet mówią, iż („obiektywnie”) nie istnieje czy tez nie mozemy stwierdzić jego (ew.) istnienia… Ja się nie znam, ale tak slyszałem, gdzieniegdzie.

            • mr makowski

              27 maja 2015

              np. taki Monteskiusz; a nawet — o zgrozo! Hegel (tfu.)

              • mr makowski

                27 maja 2015

                że o odwiecznym i moim ulubionym ockhamie (czy jak Go się tam pisze, naprawdę…) i sporach realistów z nominalistami juz nawet nie wspomnę

                • fieloryb

                  27 maja 2015

                  Można tak, można inaczej. Fakty pozostaną jednak (bez szkody dla marzeń) faktami. Intersubiektywnymi. Ale nawet jeśli drzewo pada w lesie i nikt tego nie słyszy, to i tak robi hałas. Skąd wiadomo, że filozof nie posługiwał się rzeczywistości wyobrażeniem zamiast nią samą, tworząc swoją teorię, bo zwyczajnie – tak mu się podobało?
                  Wiadomym jest, że nasz mózg pulsuje świadomością. Niech mi powie filozof – co opisuje – siebie z jaśniejszą i słabszą świadomością, z rozmytym-ludzkim byciem-niebyciem, czy świat, który ontycznie i zwyczajnie jest?

                  • mr makowski

                    27 maja 2015

                    ja się nie znam. ale mówią różnie. (+ z tym światem.)
                    może i Prawda jest — ale za to nie ma Nieprawdy.
                    (no to po co „Prawda”? niepotrzebna…)
                    ps.
                    był taki dowcip (?) w zsrr, tfu:
                    – dlaczego w zsrr są dwie gazety codzienne „Prawda” oraz „Izwjestja”?
                    – A bo w „Prawdje” = njet izwjestii, a w „Izwjestjach” – prawdy.

  3. mr makowski

    27 maja 2015

    no, wiadomo.
    i Ja pszprszm, ze tak o tej „prawdzie” ironicznie piszę — ale wlaśnie ta nowa Książka = to o „prawdzie” jest 9w sporej cześci); a nawet o Licznych Prawdach, choć raczej drobnych.
    (no, 1dna może nieco większa, ale to margines. Zresztą już tu trochę było… ale teraz wiem więcej, „wiem” w sensie seminarium prof. Piekarczyka na UW w latach 70. gdzieś w „Obok…” [s. 198 konkretnie ;–}] jest, na marginesie jak zwykle.)

    • fieloryb

      28 maja 2015

      No mamy „prwdziwego” puzzla i prawdę jak baza cokół i ostoja (pojedynczą). Fakt. Punkty widzenia… Faktem jest też, że nikt nie zna prawdy całej. Więc w pewnym sensie pozostajemy we wielu wymiarach na etapie spekulacji.

      W jednym możemy być zgodni – istnieje zgodność, styczność, flow wypowiedzi, z rzeczywistością. Tego się trzymajmy, reszta się skojarzy.

      • mr makowski

        28 maja 2015

        ja się wiadomo. tylko Cytuję. („to ile jest tych ptaków naprawdę?”)

        • fieloryb

          28 maja 2015

          Ptaków jest tyle ile mówię. Czyli nie ma żadnego bo mówię a nie patrzę przez zamknięte oczy.

          W tym wypadku, w wypadku dowodów „metafizycznych”, transcendentalnych (odnoszących się np. do Boga, syren, światła itp.) utrzymuję zasadę: „jak nie mówię to wiem”.

          • mr makowski

            28 maja 2015

            zazdroszczę Panu. (ale nadal cytuję z tępym uporem.)

            • fieloryb

              28 maja 2015

              Nie ma czego zazdrościć. Efektem jest rozumienie prawdy albo brak rozumienia albo rozumienie nieprawdy. Żartując: „Tak czy owak jakiś Nowak. Otrzymujemy twierdzenie mniej lub bardziej prawdziwe. Czyli wracamy do (w tym wypadku) społecznego dochodzenia do prawdy w celu uzyskania konsensusu.

              • fieloryb

                28 maja 2015

                Zdecydowanie nie da się.
                Swoją drogą – informatycy pracujący z obiektowym programowaniem mieli problem ze zbudowaniem obiektu zawierającego „wszystko”. Kończyło się to zawieszeniem komputera. To dowód na to, że albo natura fizyczna komputera albo siła wyższa broniły się przed pełnym opisem…

                • mr makowski

                  28 maja 2015

                  …albo to naszło (tego komputra) ostateczne zrozumienie…
                  Wypatrywane, ale nie może być widziane – jest poza formą;
                  Słuchane, ale nie może być słyszane – jest poza dźwiękiem;
                  Chwytane, ale nie może być dotknięte – jest poza zasięgiem;
                  Te bezdenne rzeczy unikają definicji,
                  I łączą się w jednej tajemnicy.

                  • fieloryb

                    28 maja 2015

                    To jeden z najbardziej spójnych opisów tego czego hm… nie wiemy i wiemy.
                    Tak.

                    Wielokrotnie natykałem się na ten tekst. Czytałem go bodaj 7 razy. Oczywiście, niestety w tłumaczeniu. Chiński jest poza moim zasięgiem.

                    Nawet na zgniłym Zachodzie poznali się na nim.

          • fieloryb

            28 maja 2015

            Najlepiej to opisał chyba C’G. Jung. Nie mam chyba pod ręką cytatu, ale pięknie łącząc filozofie Platona i Arystotelesa uznał, że można to opisać jako strukturę kryształu (dowolnego) pokazał, że Platon opisuje całość zaś Arystoteles wybrany punkt gdzie łączą się krawędzie.

  4. fieloryb

    28 maja 2015

    Czy możemy już zająć sie czymś praktyczniejszym. :) Proszę o kolejny wpis w blogu.

  5. mr makowski

    28 maja 2015

    Praktycznie to ja jestem bardzo zajęty (+ ekonomią ;–)

    • fieloryb

      28 maja 2015

      Dziękuję za czas poświęcony. Czy powiedzieliśmy coś więcej ponad to co już wiedziano? Nie.

  6. fieloryb

    28 maja 2015

    Dlaczego lubimy o tym dywagować.
    „pole­cam też — z krę­gów, w któ­rych kiedyś… — niejakiego Her­ri­gela, wyd. dawno temu przez „Pusty Obłok” (mówi to nam coś ; – )”
    Mówi. Znam to podejście do rzecywistości. Bywa, że stosuję.

    Czytałem ze dwa razy to:
    http://lubimyczytac.pl/ksiazka/197276/poszukiwanie-jednosci—nauka-i-mistyka

    Przy okazji – jak się nazywał zeszłoroczny festiwal o którym Pan opowiadał? Ten po openerze? Z muzyką świata. Możliwe, że się spotkamy…