Nowy dzień, nowi ci, no… (+ dawni: Historia magistra.)

Jeszcze się podzielę się opowiadaniem. Zajmuję się teraz pewną sprzedażą w Polsce. Zadziwiające jest jak urzędnicy stosują w praktyce zasadę RWD (i nie mam na myśli znanego modelu samolotu, produkowanego przed wojną w naszym pięknym kraju). Synonimami do RWD są: dupochronka, ratujdupka, ostatecznie własnoradka.

Potrzebny był pewien dokument by finalizować siedmiocyfrową transakcję. Cóż się okazuje – kochany urząd takiego dokumentu nie może wystawić. Nie może bo prawo i przepisy. Niewielkie ma znaczenie, że kraj docelowy znów wystawia takie dokumenty od niedawna dla usług jakie my oferujemy, więc skoro funkcjonuje zasada wzajemności, to i nasz urząd może się wykazać i poświadczyć.
Nie i koniec.
Możemy napisać a oni zgodnie z KPA odpiszą, że nie mogą wystawić i tyle z biznesu.
Poza wspomnianym prawem możliwości są cztery:
– ktoś próbuje stosować nieuczciwe praktyki biznesowe,
– urząd nie może, bo tak…
– urząd nie może, bo nikt nie będzie się wykazywał inicjatywą i wychodził przed szereg
– urząd nie może, bo nie posiada stosownej wiedzy na temat tego co można a czego nie można w kraju docelowym i jaki ma to wpływ na naszą współpracę międzynarodową.

Pozostawiam do namysłu ostatni, wytłuszczony punkt.
Interes tak czy inaczej się odbędzie. Śpiący moloch ma się dobrze.