Poranna pobudka.

„Wice­mi­ni­ster finan­sów (…) poin­for­mo­wał (…), że resort skła­nia się ku pro­gno­zie wzro­stu PKB na pozio­mie około 1,5 proc. wobec 2,2 proc. zapi­sa­nego w budże­cie.”

Już tłumaczę: Rządowi wydaje się, że widzi jak powoli krzywa Laffera przełamuje się w dół. Rząd stara się odsunąć to maksimum najdalej w czasie jak to możliwe.

W grę wchodzi więc albo:
– uszczelnianie obecnych obciążeń (w tym – fiskalnych),
– wprowadzanie nowych obciążeń (także fiskalnych),
Mało mam przykładów na elementarne zachowania jakie powinny być IMO aktywniej stosowane:
– oszczędności przez obniżanie obciążeń ze strony państwa,
– pozyskiwanie nowych źródeł dochodu dla skarbu państwa z użytecznych publicznie inwestycji, w tym fabryk, nauki a co za tym idzie nowych technologii i nowych rozwiązań strukturalno-strategicznych.
Z wiadomych powodów brak mi do dalszych predykcji danych liczbowych.
Jak na razie koncentruję się na przeczesywaniu historii ekonomii w celu znalezienia przykładów, które pozwolą na wyjście z trudnej (w perspektywie 20-30 lat).

ja się nie znam. ale widzę, że w Ekonomii — jak we wszystkich innych Nałukach — 1dyna krzywa, która sią sprawdza = to taka, którą kiedyś nazywali (nienaukowo i Rzydzi, to sie nie liczy)
– „7dem lat Tłustych + 7dem Chudych”.
no to ja już nie wiem, o co idzie w tej Ekonomii
(+ we innych Nałukach).