„Cette affaire «polonaise» ne serait-elle pas l’illustration de l’évolution de plus en plus inquiétante de l’Europe?”

Depuis près de deux ans, la Pologne est devenue, au sein de l’Union Européenne, le symbole du mal absolu.

Patrick Edery „L’injustice faite à la Pologne, un déni de démocratie


ale to już było, znaczy: odwrotnie:

Un polonais – c’est un charmeur; deux polonais – une bagarre; trois polonais, eh bien, c’est la question polonaise…

Voltaire, (bodaj) w liście do Fryderyka Pruskiego.
Po I rozbiorze Polski jednak nieco…

Po pierwszym rozbiorze zdobył się na krytyczną ocenę wydarzenia i swojej postawy, nie zapominając jednak przerzucić winy na innych:

    „Dałem się nabrać jak głupiec, kiedy szczerze wierzyłem, że… imperatorowa (Katarzyna II) porozumiała się z królem polskim, aby przywrócić sprawiedliwość dysydentom i zaprowadzić jedynie wolność sumienia. Trzeba się mieć na baczności z wami królami”.

Paradoksalnie, najbardziej interesujący w opiniach Woltera na temat Rzeczypospolitej był ich banalny charakter… (…) Dla wizerunku Rzeczypospolitej problem polegał na tym, że Wolter był tak sławny, że nikt nie pytał, czy to, co pisze o odległym kraju, ma związek z rzeczywistością, przyjmując zamiast tego bezkrytycznie słowa takiego mędrca. Nie pierwszy i nie ostatni raz.

Paweł Hanczewski „Wolter – steki banałów
Ech, ci intelektualiści: zawsze mają Rację, nawet, gdy zmieniają zdanie (o 180, 270 czy 360°).
mr m.